Verkenning

Om goed richting te kunnen geven aan Majlief verkennen we wat er leeft en speelt op het gebied van (secundaire) traumatisatie binnen behandelsettingen en behandelrelaties.

Wat willen we verkennen?

Elkaar ontmoeten op hele kwetsbare en moeilijke momenten kan enorm waardevol zijn. Mensen die schade hebben geleden door ingrijpende ervaringen die zij meemaakten als kind, kunnen enorm geholpen zijn door hulp en ondersteuning die aansluit.

Helaas kan het tegenovergestelde ook gebeuren. Dan doet zorg pijn. Die pijn is niet altijd fysiek. Zorg kan ook beschadigen op psychologisch en emotioneel vlak. Dit wordt wel iatrogene schade genoemd, schade die ontstaat als gevolg van de zorg/behandeling zelf. Dit kan ontstaan door een gevoel van vernedering, het herhaaldelijk niet gehoord of geloofd worden, verlies van autonomie of zeggenschap over je eigen leven, het dwingen tot behandelingen zonder instemming of het verergeren van bestaand trauma. Deze ervaringen kunnen diep ingrijpen in het gevoel van eigenwaarde, vertrouwen en veiligheid.

Deze ervaring van cliënten doet vaak ook iets met de professional. Want wat als je als professional weet dat je tekortschiet, maar gebonden bent aan richtlijnen? Wat als je ziet dat iemand lijdt, maar je daarbinnen geen ruimte voelt om werkelijk aan te kunnen sluiten? Wat als het lijden van de ander ondraaglijk is om te zien en je het niet kan oplossen? In dit spanningsveld ontstaat wat we moreel trauma of morele verwonding noemen. Moreel trauma verwijst naar schade die ontstaat wanneer iemand iets moet doen - of juist moet nalaten - dat indruist tegen hun eigen waarden en ethiek. Het kan leiden tot een innerlijk conflict dat diepe sporen kan achterlaten.

Om zicht te krijgen op hoe breed dit thema leeft, hoeveel mensen zich hierin herkennen, waar mensen tegen aan lopen en waar behoeften liggen, zouden wij graag input ontvangen van cliënten/ervaringsdeskundigen en professionals die deze ervaringen herkennen.